MESI

Osteoporoza është një sëmundje sistemike e skeletit me eciologji të shumëllojshme, e karakterizuar nga një reduktim i indit kockor dhe me shkatërrim gradual të mikro-arkitekturës së kockave. Në Itali osteoporoza prek 3.5 milionë femra dhe 1 milion meshkuj, dhe raporti midis meshkujve dhe femrave kalon nga 1/3 para moshës 50 vjeç në 1/10 pas kësaj […]

Bëhet fjalë për dëmtime vertebrale kockore, që shihen rastësisht gjatë radiografive, skanerit apo rezonancës manjetike. Disku ndërvertebral hernion nëpërmjet pikave të dobëta të trupave vertebralë. Kjo patologji prek rreth 10% e popullatës. Përgjithësisht është asimptomatike.

Është infeksion i diskut ndërvertebror me origjinë bakteriale, traumatike, pas plagëve apo ndërhyrjeve kirurgjikale. Simptomat: temperaturë e lartë, dhimbje të forta, rritje e eritrosedimentit. Diagnoza: skaner me kontrast, analiza të gjakut, radiografi. Terapia: antibiotikë, stabilizim i kolonës, pushim absolut. Nganjëherë vepron mirë edhe kirurgjia. Ecuria është shumë e gjatë, nganjëherë edhe 3 muaj.

Është rrëshqitja e një vertebre mbi tjetrën si pasojë e një defekti anatomik (në pjesën më të madhe të rasteve të lindur). Përgjithësisht rrëshqitja ndodh ndërmjet vertebrave L5-S1. Simptomat: dhimbje mesi, mpirje, humbje e forcës muskulare. Diagnoza: radiografi laterale ose oblike, skaner ose rezonancë manjetike. Terapia: stabilizuese të kolonës dhe fizioterapi. Në rastet e përparuara

Problematika e frakturave vertebrale lidhet me tre koncepte bazë: deformimi, paqëndrueshmëriadhe dëmtimi neurologjik. Ky i fundit mund të jetë dëmtim i palcës ose i rrënjëve nervore. Deformimi është pasojë e drejtpërdrejtë e traumës; mund të shfaqet një kuneizim i plotë ose i pjesshëm i trupit të vertebrës, një shtypje e plotë e trupit vertebror ose

Është një dhimbje e referuar përgjatë anësisë së poshtme, me përhapje prapa dhe anash këmbës. Shfaqet në rreth 2-3% të popullatës dhe në pjesën më të madhe të rasteve është pasojë e patologjive të disqeve ndërvertebrore (herniet diskale). Prek njëlloj meshkujt dhe femrat, me shpeshtësi më të madhe në personat e shëndoshë dhe ata që

Është dhimbja muskuloskeletike më e zakonshme. Shfaqet në pjesën më të madhe të rasteve tek të rriturit, por mund të vihet re edhe tek fëmijët dhe adoleshentët. Baza anatomike e dhimbjeve të mesit mbetet objekt studimesh të mëtejshme. Debatohet ndërmjet origjinës vertebrale (e bashkëlindur apo e fituar) dhe jashtëvertebrale (muskulare, meningeale, viscerale). Megjithatë, ndër format

Është shkaku më i shpeshtë i dhimbjeve lumboshiatalgjike. Disku ndërvertebror përbëhet nga një unazë fibroze (pjesa periferike) dhe nga nukleusi pulpoz. Nga këndvështrimi fiziologjik, nukleusi pulpoz, ngaqë është shumë i pasur me ujë, luan rolin e amortizatorit, rishpërndan forcat dhe shërben si pikëmbështetje për trupat e vertebrave. Gjatë formimit të hernies ky ekuilibër prishet; është